Koleżeństwo wśród osób niepełnosprawnych

Cześć Rampowicze!

Znów mam temat do przemyślenia dla Was. Tym razem temat brzmi: Koleżeństwo wśród osób  niepełnosprawnych.

Myślę, że osoby takie bardziej się ze sobą kolegują, czy też są skłonne bardziej sobie pomagać  i chodzi mi tylko  o osoby na wózkach, ale także z różnymi innymi niepełnosprawnościami, czy chorobami.

Podam  przykład z życia wzięty. Kilka dni temu byłem w gronie osób niepełnosprawnych i jadąc wózkiem napotykałem na różne przeszkody.  To drzwi były zamknięte, to kosz na śmieci stał na drodze. Moi koledzy z niepełnosprawnością beż żadnego proszenia pomogli pokonać mi wszystkie przeszkody na drodze.

Zauważyłem, że  to niestety nie tak często zdarza u osób zdrowych. Po prostu osoby zdrowe nie mają często albo czasu albo nie potrafią się domyślić. Trzeba im powiedzieć, w czym mają pomóc. Natomiast osoby chore na różne choroby, nawet nie takie same choroby, które dotyczą potrzebującego, zrozumieją się bez słów i często szybko pomogą, nawet  zanim poprosisz.

Osoby doświadczające jakiś niepełnosprawności są ludźmi bardzo dobrymi i empatycznymi. Szczególnie osoby z niepełnosprawnością umysłową różnego typu mają gołębie serca!

Gdyby wszyscy ludzie byli tacy, świat byłby o wiele lepszy!

Jak zwykle interesuje mnie, co wy o tym myślicie? Czy macie takie samo odczucie jak ja, czy też inne?

Czekam na Wasze opinie jak zawsze. Siemka.

Podoba Ci się artykuł? UDOSTĘPNIJ!

Dodaj komentarz

Wordpress Social Share Plugin powered by Ultimatelysocial
Czcionka
Kontrast